Μια επιστολή, που αξίζει να τη διαβάσουμε όλοι....!!!!!!

                           

"Αγαπημένε μου πατέρα,

Δεν ξέρω πως να στο πω. Σίγουρα πιστεύεις ότι το κάνεις για το καλό μου, αλλά δεν μπορώ να μην αισθάνομαι άσχημα, να μην αισθάνομαι παράξενα.....

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ 4-3-3 1. Το σύστημα 4-3-3 δίνει αρκετές λύσεις στην οποιαδήποτε αμυντική συμπεριφορά του αντιπάλου. 2. Δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης του παιχνιδιού (πλάτος και ελεύθεροι χώροι) 3.Διασπά την πολυπρόσωπη άμυνα και την αμυντική ισορροπία παίζοντας από τα πλάγια

Το προπονητικό μοντέλο Coerver Μερος 1

BALL MASTERY - Ασκήσεις όπου κάθε παίκτης εργάζεται μόνος του με μια μπάλα.  Επαναλήψεις με τα δύο πόδια.

    ΗΓΕΣΙΑ

Ο ηγέτης είναι αυτός που επηρεάζει  και καθοδηγεί την ομάδα για να επιτύχουν ένα κοινό στόχο, ενώ παράλληλα διατηρεί την συνοχή της. Στις κρίσιμες στιγμές ο ηγέτης είναι αποδεικνύεται ότι έχει ικανότητες διαχείρισης της κατάστασης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δύο χαρακτηριστικά καθιστούν μια ηγεσία επιτυχημένη: ο ηγέτης να εμπνέει εμπιστοσύνη και να έχει αυτοπεποίθηση. Η αποτελεσματικότητα ενός ηγέτη θα κριθεί απο την επιτυχημένη επικοινωνία μεταξύ των μελών της ομάδας

Ο ηγέτης στον αθλητισμό πρέπει

1. να γνωρίζει τον εαυτό του και να επιζητεί την βελτίωση

2. να γνωρίζει πολύ καλά το αντικείμενο της εργασίας του.

3. να αναλαμβάνει την ευθύνη τυχών αποτυχίας του και να μην επιρρίπτει τις ευθύνες στους άλλους.

4. να λαμβάνει τις σωστές αποφάσεις

5. να δίνει το καλό παράδειγμα

6. να καλλιεργεί την αίσθηση της υπευθυνότητας στους αθλητές του

7. να κρατάει τους αθλητές ενήμερους για όλες τις πράξεις του και τυχόν αλλαγές στις αποφάσεις

8. να είναι κατανοητός σε ό,τι ζητάει

9. να διατηρεί το ομαδικό πνεύμα

10. να γνωρίζει καλά τους αθλητές του και να νοιάζεται για αυτούς.

 

ΑΓΡΙΟΧΗΝΕΣ Η δύναμη της φύσης μπορεί να μας διδάξει πολλά για πάρα πολλά..... αλλά ο ανθρώπινος εγωισμός δεν υποκύπτει..!!!!!

ΑΓΡΙΟΧΗΝΕ

                              ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΜΙΛΛΑ

Οι πρόγονοί μας έδωσαν τα “φώτα ” του Ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο, δίδαξαν την Δημοκρατία, τον Πολιτισμό και το Ολυμπιακό Ιδεώδες. Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργήθηκαν έννοιες όπως η “ευγενής άμιλλα” που όλοι μας γνωρίζουμε και αγνοούμε.

Να το πω πιο απλά. Στη σημερινή κοινωνία όπου η ζωή μας τρέχει με υπερβολική ταχύτητα, λόγο δεν έχει η ουσία, το ήθος, η ειλικρίνεια, η εντιμότητα, αλλά το αποτέλεσμα.

Το μόνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα και όχι ο τρόπος με τον οποίο κάποιος φτάνει στην κορυφή. Η κορυφή φέρνει αναγνώριση, η αναγνώριση φέρνει δόξα και η δόξα πολλές φορές συνοδεύεται από χρήμα. “Δόξα και Χρήμα” για τα οποία ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στα άκρα.

Η “ευγενής άμιλλα” που δίδαξαν οι πρόγονοί μας, είναι δυσεύρετη και απαιτεί υπομονή, δουλειά και κόπο. Δίνει σκοπό σε ανθρώπους να ζουν με αξίες και να αφοσιώνονται στο σκοπό τους, χωρίς ψεύτικα όνειρα και ιδανικά δίχως ουσία.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το παιδικό ποδόσφαιρο; Έχουν.

Έχουν γίνει και γίνονται κάποια πράγματα (στο Ηράκλειο) που δεν θα σχολιάσω, απλά θα καταγράψω και σας αφήνω μόνους σας να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

·         Τώρα και χρόνια γίνονται συζητήσεις εάν πρέπει στο παιδικό πρωτάθλημα να υπάρχουν βαθμολογίες ή όχι.  Έχει επικρατήσει στις πολύ μικρές ηλικίες να μην υπάρχουν βαθμολογίες και όμως βλέπουμε σε εσωτερικές γιορτές ακαδημιών να επιβραβεύετε η κατάκτηση της πρώτης θέσης. Γιατί άραγε;

·         Στα παιδικά πρωταθλήματα στο Ηράκλειο, λόγο της μεγάλης συμμετοχής οι ομάδες χωρίζονται σε κάθε ηλικιακή κατηγορία σε ομίλους (συνήθως 4). Οι ακαδημίες που έχουν πολλά παιδιά μπορούν να δηλώσουν σε κάθε όμιλο από μία ομάδα. Η προκήρυξη είναι ξεκάθαρη: «δεν επιτρέπεται η μετακίνηση παικτών, από όμιλο σε όμιλο» και όμως παρατηρείτε ότι γίνετε από κάποιους (ευτυχώς λίγους).

·         Επίσης ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρείται: κάποιες ακαδημίες ενώ δηλώνουν μόνο μία ομάδα στο πρωτάθλημα, δεν δηλώνουν συμμετοχή στον Α΄ ή Β΄ όμιλο που είναι δυνατοί όμιλοι, αλλά στον Γ΄ και στο Δ΄ που είναι αδύναμοι. Γιατί άραγε; Για να πανηγυρίσουν πρωτάθλημα;

Ζούμε σ’ ένα κόσμο ψεύτικο όπου η παραπληροφόρηση είναι μέρος της ζωής μας. Για να υπερασπίσουμε τα συμφέροντά μας δεν διστάζουμε να προβούμε σε ενέργειες που δεν μας τιμούν.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα βήμα πίσω, να δούμε πάλι το σκοπό του παιδικού ποδοσφαίρου και να το υπηρετήσουμε με ήθος και αξίες. Ήθος και αξίες που πρέπει να τις μεταφέρουμε και στα παιδιά μας για ένα καλύτερο αύριο.

Με εκτίμηση

Σχοιναράκης Γιάννης

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Η μεταβατική περίοδος στο ποδόσφαιρο είναι εξίσου σημαντική με τις άλλες και πρέπει ο ποδοσφαιριστής να εκτελεί στο έπακρο τις εντολές του προπονητή. Αρκεί να μάθει κανείς ότι ένας μήνας απραξίας φτάνει για να χάσει ο ποδοσφαιριστής ότι απέκτησε όλη την χρονιά με πολύ κόπο στην προπόνηση, για να καταλάβει το πόσο σημαντική είναι η προπόνηση στην Μεταβατική περίοδο. Η ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ δύσκολα κερδίζεται και εύκολα χάνεται.

Ο ρόλος των μάνατζερ στις αναπτυξιακές ηλικίες.

Ο ρόλος των μάνατζερ στις αναπτυξιακές ηλικίες.

 ΕΡΕΥΝΑ 

Το acadimies.gr συνομίλησε με γνωστούς διαμεσολαβητές και μάνατζερ παικτών, ερευνώντας τις πτυχές στο επάγγελμα του μάνατζερ, καθώς και τις διάφορες παραμέτρους που προκύπτουν αυτές τις δύσκολες οικονομικές εποχές για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές και τους γονείς τους.


Για λόγους δεοντολογίας, δεν αναφέρονται τα ονόματα των ερωτηθέντων αντέντηδων, παραμένουν όμως στη διάθεση της υπογράφουσας για κάθε ενδιαφερόμενο.


Ακολουθούν τα κυριότερα σημεία των συνεντεύξεων

 -Σε ποια ηλικία είναι απαραίτητο ένας παίκτης να αποκτήσει την «προστασία» ενός μάνατζερ;

"Μιλώντας πάντα για έναν παίκτη ανταγωνιστικό, που δεν παίζει απλά για το χόμπι του, οι ηλικίες που είτε οι ίδιοι οι παίκτες απευθύνονται σε μάνατζερ, είτε οι μάνατζερ προσφέρονται για να δώσουν τις υπηρεσίες τους, συνεχώς μειώνονται. Επειδή υπάρχει πλέον επιστημονική κατάρτιση για σωστή διαχείριση "ταλέντων" και προώθηση αθλητών, αλλά και επειδή στις μεγαλύτερες ηλικίες, στους έτοιμους παίκτες δηλαδή, ο ανταγωνισμός είναι αβυσσαλέος.

Συνδυάζεται κατά κάποιον τρόπο η επιθυμία των νεαρών παικτών και των γονιών τους να τους προωθήσουν μέσω μάνατζερ, για να επικρατήσουν στον ανταγωνισμό και τις ανάγκες της αγοράς,αλλά και των ίδιων των μάνατζερ να αναλάβουν νωρίς ελπιδοφόρους παίκτες, πριν "πέσουν"  άλλοι εκατό για τον ίδιο παίκτη».

-Πως ξεκινά η όλη διαδικασία για να αναλάβει ένας μάνατζερ έναν παίκτη;

«Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, με την έννοια ότι κάθε μάνατζερ έχει τον δικό του τρόπο δουλειάς, όπως αντίστοιχα και κάθε ανήλικος παίκτης ή ο γονιός του έχει μια διαφορετική νοοτροπία και προσέγγιση στο τι σημαίνει «να βρω μάνατζερ για το παιδί μου». 

Έχει να κάνει περισσότερο με τις προσωπικές επιλογές του καθενός και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα. Είναι ένα ελεύθερο επάγγελμα κι αντίστοιχα ένας χώρος που ο καθένας μπορεί να ψάξει και να βρει αυτό που τον αντιπροσωπεύει καλύτερα, μόνος του».

-Από την στιγμή που θα αναλάβει ένας μάνατζερ ένα νέο παιδί, ποιες είναι οι πρώτες κινήσεις που θα κάνει; 

«Αναλόγως την ηλικία του ποδοσφαιριστή και τα επιμέρους χαρακτηριστικά του, υπάρχουν κάποια βήματα που έχουν στόχο την πρόοδο και την προώθηση του αθλητή.

Δηλαδή, αν μιλάμε για μικρής ηλικίας ποδοσφαιριστή, ο οποίος είναι αδιαμόρφωτος και σωματικά και ως προς το θέμα της προσωπικότητας του. Ο μάνατζερ γίνεται κάποιες φορές και παιδαγωγός και θεωρώ ότι πρέπει να γίνεται.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης από την στιγμή που ο ποδοσφαιριστής βρίσκεται ακόμα σε στάδιο εκπαίδευσης. Κάτι αντίστοιχο είναι δύσκολο να γίνει με έναν επαγγελματία, ο οποίος κρίνεται αυστηρά για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που ήδη έχει και τις ατέλειες του αντίστοιχα. Ουσιαστικά κάθε ποδοσφαιριστής αρχίζει και δουλεύει προς συγκεκριμένη κατεύθυνση ή όταν ο ίδιος τύχει να βρει στον δρόμο του έναν μάνατζερ που θα εκτιμήσει το ταλέντο του και θα ασχοληθεί μαζί του ή όταν ο ίδιος εναποθέσει την τύχη του σε έναν μάνατζερ, ο οποίος θα έχει σκοπό όχι μόνο την προώθηση της εικόνας και την εκπροσώπηση του παίκτη, αλλά και την επιμέρους βελτίωση σε όλους τους τομείς».

-Πως αμείβεται ένας μάνατζερ;

«Με βάση τους κανονισμούς που ισχύουν διεθνώς, ένας μάνατζερ για παροχή υπηρεσιών πρέπει να πληρώνεται σε μια δουλειά μόνο από την μια πλευρά. Δηλαδή ή μόνο από τον παίκτη ή μόνο από την ομάδα. Η αμοιβή από την πλευρά του παίκτη κυμαίνεται στο 3% - 8% των ακαθάριστων αποδοχών του, ενώ από την πλευρά της ομάδας είναι αντίστοιχα το 5-10% επί των ετήσιων καθαρών αποδοχών του παίκτη. Βέβαια υπάρχουν πολλές αλλαγές ως προς αυτό.

Για παράδειγμα, υπάρχουν μάνατζερ που σε περίπτωση που καλύψουν συγκεκριμένη οικονομική απαίτηση παίκτη, έχουν τη σύμφωνη γνώμη του να καρπωθούν όλη τη διαφορά.

Δηλαδή, αν ένας παίκτης είναι ικανοποιημένος με ένα συμβόλαιο 100.000¤ και του πετύχουν συμβόλαιο 200.000 ¤, ουσιαστικά να πάρουν τα ίδια χρήματα που παίρνει και ο παίκτης. Aντίστοιχα υπάρχουν περιπτώσεις κακοπληρωμένων μάνατζερ, που προκειμένου να μην χαλάσει μια δουλειά που γίνεται οριακά, η αμοιβή τους είναι κατώτερη και από την κατώτερη προβλεπόμενη».

-Όταν μιλάμε για νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, ο μάνατζερ πως ακριβώς πρέπει να αμείβεται;

«Υπάρχει μια υποκατηγορία «μάνατζερ» που προτείνει στους γονείς ενός νεαρού ταλέντου να του δώσουν μια αμοιβή προκειμένου να ασχοληθεί και να προωθήσει τον παίκτη. Αυτό είναι αντιδεοντολογικό. Ο μάνατζερ πρέπει να αμείβεται για παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών και όχι να είναι το χρήμα που ζητά εκ των προτέρων, το κίνητρο για να ασχοληθεί.

Αν το ταλέντο του παίκτη και το προβλεπόμενο κέρδος σε εύλογο χρονικό διάστημα δεν αποτελούν από μόνα τους κίνητρο, αυτό σημαίνει ότι δεν βλέπουν στον ποδοσφαιριστή ένα ταλέντο αλλά στον πατέρα, ένα τέλειο θύμα, ή ενίοτε και τα δυο».

-Ποια η διαφορά μάνατζερ και εκπροσώπου;

«Καταρχήν εκπρόσωπος παικτών είναι κάποιος που είτε βάσει συμβολαίου που υπάρχει και είναι κατατεθειμένο, είτε βάσει αμοιβαίας εμπιστοσύνης, εκπροσωπεί έναν παίκτη και δεν είναι μόνο ένας ατζέντης που τον προτείνει σε συγκεκριμένες ομάδες προκειμένου να του φέρει προτάσεις και να αμειφθεί αν και μόνο αν υπάρχει αποτέλεσμα.

Ένας εκπρόσωπος πρέπει να ασχολείται επί της ουσίας καθημερινά με τον παίκτη και για την αγωνιστική του πορεία αλλά και για οποιαδήποτε ανάγκη του, είναι δηλαδή ένας άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης που παρέχει τις υπηρεσίες του standard.

Είναι μια σχέση μόνιμη, η οποία δεν έχει να κάνει με την πορεία του παίκτη (ανοδική, στάσιμη ή καθοδική). Σε οποιαδήποτε περίπτωση ο εκπρόσωπος πρέπει να είναι εκεί και να τον στηρίξει σε οτιδήποτε χρειαστεί. 

Μάνατζερ μπορεί να αποκαλείται και ένας ατζέντης που δεν εκπροσωπεί κανένα παίκτη, αλλά έχει δύναμη στο να κάνει μεσολαβήσεις και να τελειώνει δουλειές λόγω των γνωριμιών του ή και κάποιος που δουλεύει κατ ουσία περισσότερο για κάποια ομάδα και είναι ο εντολοδόχος της για να βολιδοσκοπεί, να προσεγγίζει και ακόμα και να αποσπά την υπογραφή παικτών. Όπως και να έχει πάντως, η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και δεν υπάρχουν σαφή όρια για το που αρχίζει και που τελειώνει ο ρόλος του μάνατζερ ή του εκπροσώπου».

-Ένας μάνατζερ μπορεί να επηρεάσει τις αποφάσεις ενός προπονητή για να προωθήσει τον παίκτη του;

«Οι προπονητές όπως και όλοι οι τεχνικοί υπεύθυνοι των ομάδων, αναλόγως το οργανόγραμμα και την μεταγραφική στρατηγικήεπηρεάζουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τα αγωνιστικά και μεταγραφικά θέματα. Ένας μάνατζερ ο οποίος είτε έχει καλή σχέση με έναν προπονητή, στην ομάδα του οποίου ήδη ανήκει ο παίκτης του, είτε έχει μια καλή σχέση με έναν προπονητή και την χρησιμοποιεί για να προωθήσει τον πελάτη του, για να γίνει μια μεταγραφή, είναι πολύ σημαντικό αλλά και πάλι πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση. 

Υπάρχουν ας πούμε ομάδες που έχουν τόσο καλή οργάνωση ή τέτοιο αυταρχισμό των διοικούντων, που ο προπονητής είναι μόνο διαχειριστής υλικού και ασχολείται με την ομάδα χωρίς να έχει βαρύνουσα σημασία η γνώμη του για τα μεταγραφικά. Σε αυτή την περίπτωση η γνωριμία μπορεί να βοηθήσει, αλλά δευτερευόντως. Εφόσον ολοκληρωθεί η μεταγραφή και υπάρξει συνεργασία με τον παίκτη, εκεί όντως βοηθά η γνωριμία, γιατί έχεις άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες δηλαδή το πώς αξιολογεί ο προπονητής την απόδοση του παίκτη και μπορείς ίσως να τον επηρεάσεις ώστε να υπάρξει καλή μεταχείριση, όχι προνομιακή βέβαια, αλλά να μην αδικηθεί ο παίκτης επειδή πιθανόν να είναι άγνωστος στον προπονητή ή λιγότερο γνωστός".

-Μια συμβουλή σε ελπιδοφόρους ποδοσφαιριστές και τους γονείς τους που ψάχνουν κάποιο μάνατζερ να τους προωθήσει;

«Πιστεύω πολύ στη ρήση του Αισώπου «Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα», δηλαδή αν ένας μάνατζερ όντως πιστεύει στο ταλέντο ενός παίκτη και έχει τις κατάλληλες άκρες για να τον προωθήσει,ας κάνει μια προσυμφωνία για μια παχυλή αμοιβή αν και εφόσον του πετύχει ένα καλό συμβόλαιο. Αυτό είναι απόλυτα ηθικό και δεοντολογικό να πληρωθεί εκ των υστέρων. 

Όσοι προσπαθούν να πάρουν εκ των προτέρων χρήματα είναι συνήθως άτομα που δεν έχουν υπόσταση στον χώρο και ψάχνουν είτε μεροκάματα είτε χρήματα εδώ και τώρα.

Όταν κάποιος ζητά χρήματα για κάτι που δεν έχει κάνει ακόμα,αυτό από μόνο του λέει πολλά για οποιαδήποτε δουλειά.

Δεν νομίζω ότι ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα πήγαινε σε ένα κατάστημα, θα αγόραζε κάτι στο... μιλητό, θα πλήρωνε και θα έφευγε χωρίς να έχει τίποτα στα χέρια του.

Τέλος, θέλω να τονίσω ότι η σχέση του μάνατζερ με τον παίκτη,είτε είναι εκπροσωπός του είτε τον προσεγγίζει για να του προτείνει μια συνεργασία, πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, στην αλήθεια και όχι στην ψευδολογία και την μυθομανία.

Δυστυχώς επειδή στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη τάση στο «εδώ και τώρα» αλλά και τον φτηνό εντυπωσιασμό, πολύ συχνά κάποιος που θα προσεγγίσει με ψέματα, μια μια υπερβολή ή με μια μεγάλη υπόσχεση, τουλάχιστον το πρώτο διάστημα μπορεί να κερδίσει τις εντυπώσεις.

Για αυτό το λόγο είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγονται οι χρηματισμοί τέτοιων ατόμων, γιατί οποιαδήποτε σχέση έχει βάθος σε χρόνο. Αποκαλύπτει όλες τις πτυχές της αλήθειας. Η συμβουλή μου είναι λοιπόν η εμπιστοσύνη να μην χαρίζεται, αλλά να κατακτιέται σε βάθος χρόνου». 

Το άρθρο δημοσιεύεται στο «Μetroalent», την ειδική έκδοση της εφημερίδας "Metrosport" για τις Ακαδήμιες που επιμελείται η Δώρα Ιωακειμίδου
Ρεπορτάζ - Συνεντεύξεις: Ανθή Λυρίτη
Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δώρα Ιωακειμίδου  

ΛΑΘΟΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ.

Μια ανάλυση της αμυντικής του ακραίου  αμυντικού κορυφαίας ευρωπαϊκής ομάδας.

Εξοργισμένος ο μικρός φίλαθλος της ομάδας δεν μπόρεσε να μην εκφράσει την αγανάκτηση του..!!!!

Το Γαλακτικό Οξύ δεν είναι εχθρός αλλά καύσιμο

Οποίος γυμνάζεται σήμερα έχει ακούσει για το Γαλακτικό Οξύ και τις επιδράσεις του στους μύες και τον οργανισμό. Παράγεται μέσα στους μυς και τους κάνει να καίνε. Αυτή η διαδικασία είναι που φέρνει κόπωση και συχνά προκαλεί την παραίτηση από την προσπάθεια. Οι προπονητές συχνά συμβουλεύουν τους αθλητές να προπονούνται κάτω από το «Γαλακτικό κατώφλι», το οποίο είναι το σημείο έντασης της άσκησης όπου αρχίζει η παραγωγή και συσσώρευση Γαλακτικού οξέως στους μυς. Πολλοί αθλητές επίσης κάνουν και εργομετρικές εξετάσεις για να βρουν το ακριβές σημείο του προσωπικού τους Γαλακτικού κατωφλίου»,

Όλα τα παραπάνω έχουν αρχίσει να αμφισβητούνται έντονα τα τελευταία χρόνια και μάλιστα πολλοί επιστήμονες έχουν αρχίσει να καταλήγουν πως είναι εντελώς λάθος. Οι νέες θεωρίες λένε πως το Γαλακτικό Οξύ είναι καύσιμο και όχι απόβλητο. Οι μυς το παράγουν ηθελημένα γα να το χρησιμοποιήσουν σαν καύσιμο. Ο λόγος που οι καλά προπονημένοι αθλητές μπορούν να αθλούνται τόσο έντονα και τόσο πολύ είναι επειδή οι μυς τους έχουν προσαρμοστεί να απορροφούν και να χρησιμοποιούν ποιο αποδοτικά το Γαλακτικό Οξύ.

Η θεωρία για το «κακό» Γαλακτικό Οξύ κρατάει εδώ και πάνω από 100 χρόνια κυρίως γιατί φαινόταν να έχει λογική, όμως από πουθενά δεν αποδεικνυόταν ότι πρόκειται για απόβλητο. Τώρα πια θεωρείται σαν κλασικό λάθος στην ιστορία της επιστήμης. Το καθοριστικό πείραμα για αυτή τη θεωρία είχε κάνει στις αρχές του 20ου αιώνα ο ΝομπελίσταςOtto Meyerhof που είχε κόψει στη μέση ένα βάτραχο και είχε βάλει το μισό του σώμα με τα πόδια μέσα σε μια κανάτα με νερό. Φυσικά δεν υπήρχε κυκλοφορία αίματος και οι μυς δεν οξυγονόντουσαν. Ο Myerhoff έδωσε ηλεκτρικά ερεθίσματα στους μυς των ποδιών του βατράχου για να τους ενεργοποιήσει και πραγματικά τα κατάφερε και οι μυς άρχισαν να συσπώνται. Μετά από λίγο όμως σταμάτησαν. Τότε εξέτασε τους μυς και βρήκε πως είχαν γεμίσει με Γαλακτικό Οξύ. Έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα πως η απουσία οξυγόνου προκαλεί την έκκριση γαλακτικού οξέως και αυτό οδηγεί στον μυϊκό κάματο. Έτσι στους αθλητές συνιστούνταν να προπονούνται κυρίως αερόβια γιατί με την αναερόβια προπόνηση , η συσσώρευση γαλακτικού οξέως στους μυς θα τους προκαλούσε κόπωση και θα τους ανάγκαζε να σταματήσουν.

Ο άνθρωπος που επιχείρησε να ανατρέψει αυτή τη θεωρία ήταν ο Dr. George A. Brooks. Επειδή υπήρξε και αυτός αθλητής ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την υπόθεση του Γαλακτικού Οξέως. Καθοριστικής σημασίας πείραμα ήταν όταν έδωσε σε ποντίκια ραδιοενεργό Γαλακτικό Οξύ και είδε πως το έκαιγαν πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Θα έπρεπε να υπάρχει λόγος για την ύπαρξη γαλακτικού οξέως στους μυς, θα έπρεπε να είναι καύσιμο. Η εργασία του δημοσιεύτηκε στο τέλος της δεκαετίας του 70 όμως δεν βρήκε ανταπόκριση και φυσικά αμφισβητήθηκε έντονα από το κατεστημένο της εποχής. Παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν αυτός συνέχιζε τα πειράματα και τι μελέτες του και συνέχεια επιβεβαίωνε τη θεωρία του.

Τώρα πια και άλλοι επιστήμονες και ερευνητές έχουν αρχίσει να επιβεβαιώνουν αυτό που αυτός χρόνια πριν είχε βρει. Ένας από αυτούς είναι και ο L. Bruce Gladden. Έτσι η προσέγγιση των φυσιολόγων πάνω στο θέμα έχει αρχίσει να αλλάζει. Όσο για την ιδέα πως το Γαλακτικό Οξύ προκαλεί την κούραση ο Dr.Gladden λέει πως ποτέ δεν έβγαζε νόημα. Το Γαλακτικό Οξύ έχει φύγει από τους μυς μετά από μία ώρα από το τέλος της άσκησης αλλά η κούραση μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και 1-3 ημέρες μετά. Ο ακριβής χρόνος ποικίλει και οι ακριβείς μηχανισμοί για αυτή τη διαδικασία δεν έχουν εντοπιστεί.

Αυτό που προκύπτει πάντως είναι πως τα μυϊκά κύτταρα μετατρέπουν τη γλυκόζη ή το γλυκογόνο σε Γαλακτικό Οξύ το οποίο χρησιμοποιείται σαν καύσιμο από τα μιτοχόνδρια τα οποία είναι και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας του κυττάρου. Τα μιτοχόνδρια έχουν επίσης και μια ειδική πρωτεΐνη για τη μεταφορά των ουσιών σε αυτά. Η επίδραση της έντονη προπόνηση είναι πως μπορεί ακόμα και να διπλασιάσει τη μάζα των μιτοχονδρίων. Παρόλο που οι προπονητές πίστευαν στη θεωρία του γαλακτικού κατωφλίου τελικά προπονούσαν τους αθλητές τους πολύ πιο ψηλά από αυτό για να τους κάνουν ανθεκτικότερους στο φαινόμενο της κόπωσης. Στην πραγματικότητα όμως ουσιαστικά προκαλούσαν της αύξηση της μάζας των μιτοχονδρίων και την βελτίωση τους σαν παραγωγείς ενέργειας. Ίσως απλώς οι προπονητές να είχαν καταλάβει καλύτερα κάτι που οι επιστήμονες δεν μπορούσαν! Με την επιμονή στη γαλακτική προπόνηση τα μιτοχόνδρια αναπτύσσονται και αποκτούν την ικανότητας να καίνε περισσότερο Γαλακτικό Οξύ. Όσο για το φορμάρισμα πριν από ένα σημαντικό αγώνα που συχνά γίνεται με πολύ μικρές σε διάρκεια αλλά υψηλές εντάσεις αυτό είναι ακόμα πιο ευεργετικό αφού αυτή η επιπλέον επιβάρυνση αυξάνει τη μάζα των μιτοχονδρίων ακόμα περισσότερο.

Όσο για τους περισσότερους επιστήμονες? Αυτοί έχουν μείνει στις θεωρίες του 1920. Μήπως όμως τελικά δεν χρειαζόμαστε περισσότερο οξυγόνο στην αναερόβια προπόνηση και απλώς πρέπει να μάθουμε στον οργανισμό μας να χρησιμοποιεί σαν καύσιμο το Γαλακτικό Οξύ?